Shri Ram Path | Brahmachaitanya Gondavalekar Maharaj Jayanti | श्रीराम पाठ

मंगलाचरण

॥ श्री गणेशाय नमः ॥
॥ ॐ द्रां दत्तात्रेयाय नमः ॥
॥ श्रीराम ॥

ध्यान श्लोक

श्रीरामचंद्रा करुणा समुद्रा ।
ध्यातो तुझी राजस योग मुद्रा ॥
नेत्री न येरे तुजवीण निद्रा ।
कै भेटसी बा मजला सुभद्रा ॥

🌼 सद्गुरु वंदना

जयाचा जनी जन्म नामार्थ झाला ।
जयाने सदा वास नामात केला ॥
जयाच्या मुखी सर्वदा नाम कीर्ती ।
नमस्कार तया ब्रह्मचैतन्यमूर्ती ॥

॥ श्रीराम पाठ ॥ 

ॐ नमो जी सद्गुरूनाथा । तुझे चरणी ठेविला माथा | पूर्ण करी मनोरथा । विनंति माझी परिसावी ॥१॥ 

रामपाठाचा उच्चार । मम हृदयी करी उद्धार । हेचि मागणे वारंवार । तुजलागी दयाळा ॥२॥ 

व्यास वाल्मीकी नारदमुनि । शुकसनकादिक ज्याचे ध्यानी । तो श्रीराम चापपाणि । मम वाणी वदो का ॥३॥ 

अयोध्यावासी नगरजन । रामासी भजती अनुदिन । तो कौसल्यानंदन | मम हृदयी वसावा ॥४॥ 

सद्गुरू म्हणे ऊठ लवलाही । ज्ञानदीपाचे प्रकाशे पाही । वस्तू आपली शोधूनी घेई । मग पावशी निजसुखा ॥५॥ सद्गुरू राजवैद्य पूर्ण । रामनामाचे रसायन । स्वहस्ते मम मुखी पाजून | केले सावध स्वरूपी ॥६॥ 

नेत्री घातले बोधांजन । भवरोग काढिला मुळीहून । मूर्ती दाविली सगुण । ते रूप वर्णिले न जाय ॥७॥ 

श्रीमहाराज विरचित ॥ श्रीराम पाठ ॥ 

चतुर्भुज मेघश्याम सांवळा । कांसे पीतांबर पिवळा । गळा वैजयंतीमाळा | मुक्ताहार डोलती ॥८॥ 

अंगी चंदनाची उटी । केशर कस्तुरी लल्लाटी । 

अमूल्य रत्ने शोभती मुकुटी । कर्णी कुंडले तळपती ॥९॥ 

क्षुद्रघंटा वाजती कटी । दशांगुली मुद्रिकांची दाटी । बाहुभूषणे शोभती मनगटी । सुवर्णपादुका चरणकमली ॥१०॥ 

शंख चक्र चाप बाण । वरद हस्त उदार वदन । विशाळ भाळ आकर्ण नयन । ऐसा भगवान देखिला ॥११॥ 

गुप्त ठेविले निर्गुण प्रकट केले स्वरूप सगुण । 

श्रीराम अवतार घेऊन । धर्म स्थापिला स्वहस्ते ॥१२॥ 

अयोध्या पुण्यपावन नगरी । तेथे श्रीराम राज्य करी । 

तपोनिधि महाक्षत्री | सिंहासनीं विराजे ॥१३॥ 

शेषे धरिले छत्र । भरतशत्रुघ्न धरिती चामर । भक्त प्रार्थिती वारंवार । जयजयकारे गर्जती ॥१४॥ 

नळ नीळ जाम्बुवंत | अंगद सुग्रीव बिभीषण भक्त । निरिच्छ वायुसुत । सदा निमग्न रामरूपी ॥१५॥ 

वसिष्ठ विश्वामित्र ऋषि । दत्त दिगंबर तापसी । ब्रह्मचारी कित्येक संन्यासी । रामनामी लुब्धले ||१६|| 

रामनाम हृदयी धरून । ध्यानी बैसले योगीजन । यम इंद्र अग्नि वरुण । पंचवदन तप करी ॥१७॥ 

रामनामाची अपरिमित शक्ती । शेषाची वर्णितां खुंटली मति । वेदाची न चले गति । शास्त्रे लज्जित बैसली ||१८|| 

अनंत अवतारांचा महिमा तोही रामनामी तुळेना । ऐशिया रामाच्या सद्गुणा । मी मानव काय वर्णू ॥१९॥ 

रामी रंगले त्रिभुवन । जडमूढ काष्ठ पाषाण । घटमठात सर्वांत परिपूर्ण । त्याहून वेगळा राहिला ॥२०॥ 

पिंडब्रह्मांडाची रचना | तू निर्मिली रघुनंदना । 

जगव्यापका आत्मारामा | शोधिता ठायी न पडे कोठे ॥२१॥ 

तुझे स्वरूपाची व्हावी प्राप्ती । यालागी कित्येक तप करिती । कित्येक पंचाग्निधूम्रपान साधिती । तयासी अंत न लागे तुझा ॥ २२॥ तेथे मी अज्ञान मूढमति । करू नेणे तुझी भक्ती । परि संतमुखे ऐकिली कीर्ती । शरणागता उद्धरी तू ॥ २३॥ 

माझ्या भाग्यासी नाही मिती । तूं भेटलासी जगज्ज्योति । आता कळेल तैशा रीती । उद्धारगती करी माझी ॥२४॥ 

तुझे ब्रीदाचे महिमान | कित्येक उद्धरिले पापीजन । विरोधभक्तीने रावण । वैकुंठपदी पावविला ||२५|| 

सात्त्विक भक्त थोर थोर । तुलसीदास कमाल कबीर । रामदास वायुकुमर । त्यांचा किंकर मज करी ॥२६॥ 

मी न मागे धनसंपत्ती | मज न लागे वैकुंठप्राप्ती । परी तुझ्या भक्तांची संगती | मज घडो सर्वदा ॥२७॥ कोट्यानुकोटी जन्म घेईन । करीन तुझे पादसेवन । अवतारलीला मुखाने गाईन । ऐसे मज देई सर्वथा ॥२८॥ 

तुझ्या अवतारलीला बहुत । व्यास बोलिले संस्कृत । ते अज्ञानासी न होय प्राप्त । यास्तव प्राकृत वर्णिले ॥२९॥ 

सद्गुरूने निर्मिला हा ग्रंथ । रामपाठ केवळ अमृत । श्रवणद्वारे पाजूनी यथार्थ । तृप्त केले भक्तजन ||३०|| 

ज्यासी वैकुंठपदाची गोडी । त्याने रामपाठ भजावा आवडी । त्याचे संकटी घालूनी उडी । श्रीराम रक्षी निजांगे ॥३१॥ 

ज्ञानदेव करी हरिपाठ | ब्रह्मचैतन्य करी रामपाठ । 

भक्तजनी मानावे दोन्ही श्रेष्ठ । ग्रंथ वरिष्ठ प्रभूचा ॥३२॥ 

मज काही ज्ञान नसे किंचित् । हृदयी प्रकटला जानकीकांत । त्याचा त्याने लिहून ग्रंथ । भक्तासी अर्पिला प्रीतीने ||३३|| 

|| जानकीजीवनस्मरण जय जय राम ||